Geen techniek of traditie
Sjamanisme betekent voor mij geen techniek of traditie, maar herinnering. Herinnering aan de relatie met het ongeziene: land, dier, voorouder en stilte. Ik beweeg tussen de werelden om te luisteren. Heling ontstaat door aanwezigheid en het openen van ruimte waarin iets ouds zich weer mag tonen.
Diep luisteren naar land, lichaam, voorouder, klank en element.
Niet als ritueel, maar als ademend samenzijn met wat op dit moment herinnerd wil worden.
Het veld openen. De heilige ruimte openen en sluiten wanneer het klaar is.
Met de klank van de sjamanendrum, die als een hartslag is, kom je in een diepe ontspanning. Je denken wordt stiller en je komt in een meditatieve staat van bewustzijn. In deze staat kun je betekenisvolle beelden ervaren, nieuwe inzichten ontvangen, energetische heling tot op celniveau voelen en een diepe verbinding met jouw oorspronkelijke zielsenergie ervaren.
Dit is vergelijkbaar met dromen, zoals je die ’s nachts hebt, maar nu ben je wakker. Het is een natuurlijk proces, waarvoor je niets hoeft te doen behalve je openstellen voor de innerlijke beelden en gewaarwordingen die zich aandienen.
Ik draag het niet als een mantel, maar als een veld.
Ik open niet om iets te doen, maar zodat iets door kan klinken.