Spier van de ziel
Diep in je kern, verborgen achter buikspieren en vetlagen, ligt een spier die meer met je leven te maken heeft dan je ooit zou denken: de psoas. Ze verbindt je ruggengraat met je benen en vormt de brug tussen beweging, houding en gevoel. Maar ze raakt ook aan iets veel diepers, je gevoel van veiligheid, je adem, je vitaliteit en je vermogen om te ontspannen.
De psoas ( ook wel de “trauma-spier” genoemd ) is niet zomaar een spier. Ze reageert op elke spanning, elk gevoel van angst of onveiligheid. Wanneer je schrikt, bevriest of probeert sterk te blijven, trekt ze samen. Wanneer je eindelijk ontspant, zucht ze mee. Zo wordt de psoas een stille getuige van alles wat je ooit hebt ingehouden: emoties, pijn, onrust.
Als kind leer je vaak om spanning vast te zetten in je buik, om “je sterk te houden”. Dat patroon kan zich diep in de psoas nestelen, waardoor je lichaam letterlijk leert om gevoelens vast te houden. Een chronisch gespannen psoas drukt op organen ( klachten zoals blaas-,darm-of nierproblemen ) en verstoort de adem en beïnvloedt de bijnieren, die onze energie en stress reguleren. In de oosterse traditie wordt dit gebied niet voor niets de plexus van de wilskracht genoemd.
Wanneer de psoas gespannen is, voel je vermoeidheid, onrust of een gebrek aan levenslust. Wanneer ze soepel en gevoed is, stroomt de energie vrij door je heen. Je voelt je stevig verankerd en vrij en blij, verbonden met de aarde, open naar het leven.
De sleutel ligt niet in forceren of manipuleren, maar in zachtheid. In loslaten, laten gaan. In durven rusten zonder iets te moeten!!!
Het ontspannen van de psoas is niet alleen een lichamelijk proces. Ook de verdrongen emoties die daar opgeslagen liggen, vragen om gezien te worden. Pas wanneer je die gevoelens liefdevol erkent, kan de spanning echt loslaten.